مبالغه دربلاغت وصیغ مبالغه درصرف

مبالغهدربلاغت
صیَغمبالغهدر_صرف

برخی صیغه‌های مبالغه ای که در قران وصف خداوند متعال قرار گرفته ،به معنای اسم فاعل میگیرند زیرا زعمشان بر این است که مبالغه و زیاده گویی در مورد خدا رخ میدهد اگر این صیغه هارا حمل بر معنای حقیقیشان کنیم و حال انکه مبالغه نوعی زیاده گویی است و دروغ و سبحان الله عنه.

مقدمه:

مبالغه در علم بلاغت یعنی توصیف چیزی بیش از حدی که ان وصف در او موجود است…

مثلا زید را که دارای ۷۰درصد شجاعت است،موصوف به اسدی کنی که دارای ۹۰درصد شجاعت است.

اما صیغه های مبالغه در صرف تنها دلالت بر کثرت دارد.
مثلا زید ضرّاب: یعنی صدور ضرب از زید کثرت دارد.

جواب

حال صیغه های مبالغه ای که در قران خداوند را توصیف میکنند مبالغه صرفی هستند و دال بر کثرت وصف هستند، نه مبالغه بلاغی که قابل صدق بر خداوند متعال نیست.

استاد فتوحی حفظه الله به نقل از حاشیه تصریح.

بازدیدها: 1

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *