استثناء متصل ومنقطع


استثنای متصل و منقطع

در مورد مستثنی متصل و منقطع اکثرا می شنویم که میگویند اگر مستثنی از “جنس” مستثنی منه بود متصل و الا منقطع است.

برای روشن شدن مطلب تعلیقه ای نیکو از جناب سید علی خان مدنی از کتاب الحدائق الندیه(بر صمدیه شیخ بهائی رحمهما الله)ایشان می آوریم:

“لا یشترط فی المنقطع ان یکون من غیر جنس المستثنی منه، بل ان لا یکون داخلا فی المتعدد الاول قبل الاستثناء، سواء کان من جنس المتعدد کقولک: “جائنی القوم الا زیدا” مشیرا ب(القوم) الی جماعه خالیه عن زید، او لم یکن، نحو: “جاءنی القوم الا حمارا” فتبین ان المتصل لیس هو المستثنی من الجنس کما ظنّ بعضهم.”

ترجمه:

در استثنای منقطع شرط نیست که مستثنی از غیر جنس مستثنی منه باشد، بلکه شرط استثنای منقطع این است که قبل از استثناء، داخل در مستثنی منه نباشد.

حال چه از جنس مستثنی منه باشد، مثل (جائنی القوم الا زیدا) و اشاره به قومی شود که زید در آن نبوده است.

و چه از جنس مستثنی منه نباشد، مثل (جائنی القوم الا حمارا).

لذا مشخص شد که مراد از استثنای متصل این نیست که مستثنی از جنس مستثنی منه باشد، کما اینکه برخی چنین گمانی کرده اند.

بازدیدها: 2

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *