استیناف بیانی قسمت اول


یکی از جاهایی که بین دو جمله نباید حرف عطف قرار بگیرد به عبارت دیگر وجوب فصل بین دوجمله:جایی که شبه کمال اتصال بین دو جمله باشد یعنی جمله اول ایجاد سوالی کند در ذهن مخاطب و جمله دوم پاسخ آن سوال مقدر باشد.

که به اصطلاح استیناف بیانی نام دارد.

جمله ای که به صورت استیناف بیانی می آید با توجه به سوال مقدر سه حالت دارد.

حالت اول این است که سوال مقدر از سبب خاص نباشد.

مثل:

قال کیف انت؟
قلت علیل.سحر دائم

قلت علیل ایجاد سوال می کند که چرا مریضی؟

در جواب این سوال آمده است:

سحر دائم (بی خوابی)و حزن طویل.

اینجا سائل در ذهنش آمد چرا مریض شده ای و از سبب خاص سوال نکرد که مثلا بیماری قلبی داری یا سردرد داری یا …

از نحوه جواب به این پی برده می شود که سوال از مطلق سبب است،زیرا در جایی که سبب خاص مد نظر باشد باید با تاکید جواب آید مثل
ما ابرء نفسی،انّ النفس لامارة بالسوء کما سیاتی توضیحه.

نکته:اینکه ما از عبارت بفهمیم جواب از چه سوالی است در فهم متون دینی و کتب علمی بسیار موثر است که در پایان مباحث به صورت کاربردی توضیح داده می شود.

مطول،با حاشیه شریف جرجانی ص۴۵۲.

بازدیدها: 7

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *