اسباب منع صرف۴(علمیت)


«منصرف وغیرمنصرف»

اسباب منع صرف(۴)_ علمیت
یکی دیگر از اسباب منع صرف علمیت یا معرفه یا تعریف است. گاه از این سبب به معرفه یا تعریف تعبیر می شود که مقصود از آن همان علمیت است.
علمیت یعنی اینکه اسمی علم باشد خواه علم برای اسم اشخاص باشد مثل زید/عمرو/خالد/حسن/حسین. یا اینکه علم برای اسم مکان ها یا بلاد و شهرها باشد مثل أصفهان/طهران/خراسان.

«اسباب قابل جمع با علمیت»
اسم علم با همه اسباب منع صرف غیر از وصفیت قابل جمع است. از اینرو به ذکر مثال هایی برای جمع علم با سائر اسباب منع صرف می پردازیم:

١.جمع علمیت و تأنیث: مانند فاطمة/زینب/مدینة/طلحة

٢.جمع علمیت و عدل: مانند عُمر/زُفَر

٣.جمع علمیت و عُجمه:مانند یوسُف/ابراهیم/اسماعیل/یعقوب

۴.جمع علمیت و ترکیب: مانند بَعلَبکّ/حَضرَمَوت که نام دو شهر هستند.

۵.جمع علمیت و ال و نون زائدتان: مانند عُمران/عثمان/طهران/أصفهان

۶.جمع علمیت و وزن الفعل:مانند احمد/نرجِس/یشکُر/تغلِب که این موارد اسم اشخاص هستند.

نکته
همانطور که گفتیم در بحث غیر منصرف مقصود از معرفه که گاه از آن به عنوان سبب منع صرف یاد می شود علمیت است و شامل سائر معارف مانند ضمیر/اسم اشاره/اسم موصول و… نمی شود. از اینرو ما در اسباب منع صرف عنوان «علمیت» را به جای عنوان «معرفه» برگزیدیم.

بازدیدها: 3

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *