قاعده دوم اعلال

فعل مُعتَل

قواعد اعلال

قاعده دوم اعلال
با شرایط ذیل حرکت واو و یاء به حرف ماقبل خود انتقال داده‌ می شود و خود واو و یاء ساکن می‌شوند:

١. واو و یاء عین الفعل یا لام الفعل باشند.

٢. واو و یاء در اثناء کلمه واقع شده باشند.

٣. واو و یاء مضموم یا مکسور باشند.

۴. حرکت حرف قبل آن ممضوم یا مکسور باشد.

مثال های فعل :
واو: خُوِفَ = خِوْفَ
یاء: بُیِعَ = بِیعَ
بَقِيُوا = بَقُیْوْا
یَرمِیُونَ = یَرمُیْوْنَ

مثال های اسم
داعِیُونَ = داعُیْوْنَ
رامِیِین‌َ = رامِیْیْنَ

نکته١:
گاه فعل یا اسم پس از اعمال قاعده دوم اعلال مشمول قاعده دیگری از اعلال می شود.
مثلا فعل «خُوِفَ» پس از تبدیل شدن به «خِوْفَ» مشمول قاعده چهارم اعلال می گردد و می شود «خیفَ». همچنین است فعل بُیِعَ.

نکته ٢:
گاه پس از اجرای قاعده دوم اعلال یکی از حروف فعل یا اسم به دلیل التقاء ساکنین حذف می شود.
مثلا «بَقِيُوا» پس از تبدیل شدن به «بَقُیْوْا» یاء آن حذف شده و در نهایت می شود: «بَقُوا». همچنین «یَرمِیُونَ» پس از تبدیل شدن به «یَرمُیْوْنَ» یاء آن حذف شده و می شود «یَرمُونَ».
در اعلال اسم نیز این اتفاق می افتد. مثلا «داعِیُونَ» پس از تبدیل شدن به «داعُیْوْنَ» یاء آن حذف شده و می شود «داعُونَ».

بازدیدها: 5

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *