مرفوعات/فاعل/قسمت اوّل

مرفوعات

فاعل (١)

تعریف فاعل: فاعل کلمه ای است که فعل یا شبه فعل به آن اسناد و نسبت داده می شود از آن جهت که قیام فعل به آن است نه اینکه فعل بر آن واقع شده است.

مثال فعل: ضَرَبَ عليٌّ (علی زد)
«ضَرَبَ» فعل است و «علي» فاعل است.

مثال شبه فعل: علیٌ جالِسٌ أَبُوهُ ( علی پدرش نشسته است)
«ضارِبٌ» شبه فعل است و «أبوه» فاعل است.

اقسام فاعل

فاعل بر سه قسم است:

١. اسم ظاهر مانند: جاء حسنٌ(حسن آمد) . در این مثال «حسن» فاعلِ فعل «جاء» می باشد.

٢. ضمیر بارز مانند: «الرجالُ ضَرَبُوا»(مردان زدند). در این مثال «واو» در ضَرَبُوا فاعل است و «الرجال» نقش مبتدا دارد.

٣. ضمیر مستتر مانند: عليٌّ ذَهَب(علی رفت). در این مثال علی مبتدا است و ضمیر «هو» در «ذَهَبَ» مستتر و فاعل آنست.

اعراب فاعل
فاعل به طور کلی مرفوع است. البته علائم رفع متفاوت است. معروف ترین علامت رفع ضمه یا تنوین ضمه است. اعراب رفع به غیر ضمه علائم دیگری نیز دارد که در بحث اقسام اعراب اسم گذشت.

بازدیدها: 2

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *